اثر استاد علی شیرازی  

اثر استاد علی شیرازی

شرح این قصه مگر شمع بر آرد به زبان

فلــک با ما چـرا این داستان رفت ؟
چــرا ماندی تـو و مشکاتیان رفت ؟
شــکن سنتــــور را همچــون دل ما
که بی او نغمه و ســـاز از میان رفت
بهــــار هــرگز نیــــاید گو بدینجا
که در قــــلب هنــر خار خزان رفت
چه خواهـد بـود موسیقی از این پس
کزین جـــادو ، هنر را دودمان رفت
کســــی کاو خالـــــق بیــداد بودی
ز بیـداد زمـــــانه اینــــــچنان رفت
خـدا را با دگــــــر عشـــاق می ساز
که شور و شوق جـــان عاشقان رفت
کجــــا خواهـــی زدن تیـــر جـفا را
که از جور و جفـــای تو ، نشان رفت
خدا را بس کن ای صوفی که در دهر
نمیـــرد آنکــه نامـش جاودان رفت

اثر استاد غلامحسین امیرخانی

استاد غلامحسین امیرخانی(سال 1359)

اثر فرشاد کردی

در بارگاه قدس که جای ملال نیست          سرهای قدسیان بر زانوی غم است

 استاد علی شیرازی

 اثر فرشادکردی

اثراستاد علی شیرازی

اثر استاد علی شیرازی

اثراستاد غلامحسین امیرخانی

اثر فرشاد کردی

اثر فرشاد کردی

حاشا که به نانی بفروشم قلمم را

به نام آنکه نور رخشان جمالش به یکباره خط نسخ بر سیاهی عدم کشید و تعلیق نقش جمال خود را با آفرینش قلم بر لوح وجود مقدر کرد.

به نام آنکه دلهای آشفته تر از خط ترسل به کنعان وصال می رساند و عطر دل انگیز یوسف حسن را در مشام منتظر یعقوب می نشاند.

به نام فیاض بیچونی که به ثلث آه شکسته دلی ، جهانی از فیض عطامی کند واز دامن مریم کوهساران ، مسیح نسیم را به طربناکی راهی ،ریحان زاران خوشبوی امید می سازد.

پروردگاری که یک دیوان احساس را در یاس وجود خطاط ریخت تا فلک را سقف بشکافد و طرحی نو دراندازد.

خط ، تجلی جمال جانان است. نسیم نوازشگر عشق بر پرده های گلریز هفت خانه چشم است.نگارش فصیح زیبایی و سرایش بلیغ بی تابی است.یک نیستان سوزش ،یک بوستان طراوت ، یک آینه زار تلاوت و یک نگارستان نگاه است.آنجا که تکلم از ترنم باز می ماند ، زمزم کلیم جان خطاط بپا می خیزد تا با زیباترین اشارت ، ساقی بشارت را به صحن و سرای دل فرا خواند.این است که از ساقه دستان او بر لوح سیمین جان نور می ریزد و با هر بار گردش قلمش ،قدمی به جلو بر می دارد.کار او آراستن ضیافت پاکدامنی و تکلیف او پیراستن لکه های زشت تکلف و آلایش تعلق از بزم زیبای زندگی است.همه ردیف شناسان لیلی سرای موسیقی سوخته دل ، همه فرهاد طینتان بیستون پرداز شیرین صفت ، شهادت می دهتد که خاطر خط همیشه عاطر و مجنون و مفتون جمال بی مانند محبوب ازل بوده است.